روانشناسی یادگیری(1)

روانشناسان اغلب یادگیری را به عنوان یک تغییر نسبتاً دائمی در رفتار فرد به عنوان یک نتیجه از تجربه وی تعریف می کنند. روانشناسی یادگیری بر طیف وسیعی از موضوعات مرتبط در مورد نحوه یادگیری افراد و تعامل آنها با محیط شان تمرکز دارد.

جان بی. واتسون یکی از اولین متفکران روانشناسی بود که در مورد چگونگی تاثیر یادگیری بر رفتار مطالعه نمود . واتسون پیشنهاد نمود که رفتار نتیجه فرآیند یادگیری است.

یادگیری یک فرآیند کلیدی در رفتار انسان است . تمام زندگی یادگیری است . در صورتی که مقایسه ای ساده ، بین شیوه های خام و ناپخته احساسات و رفتار کودکان ، و شیوه های پیچیده رفتار بزرگسالان مانند مهارتها ، عادات ، تفکر ، احساسات و … داشته باشیم به خوبی خواهیم دانست که تفاوت های یادگیری بین افراد مختلف متفاوت است.

فرد به طور مداوم با محیط اطراف خود در تعامل است و از آن تاثیر می پذیرد. این تجربه ناشی از تعامل با محیط باعث می گردد که فرد برای مواجه با محیط رفتار خود را تغییر دهد یا اصلاح نماید.

بنابراین یادگیری تغییری در رفتار است که تحت تاثیر رفتارهای قبلی قرار می گیرد.

نتیجه یادگیری عبارت است از :

• مهارت ها
• دانش
• عادات
• نگرشها
• منافع
• سایر ویژگی های شخصیتی

یادگیری چیست ؟

یادگیری را می توان به روش های مختلف تعریف نمود، اما اکثر روانشناسان بر این تعریف اجماع دارند که یادگیری تغییر نسبتاً دائمی ناشی از تجربه در رفتار فرد است.

در نیمه اول قرن بیستم ، رفتارگرایی به عنوان مکتب فکری شناخته شده و مسلط بر روانشناسی و توضیح مطلوب فرآیندهای یادگیری بود. سه نوع اصلی یادگیری که توسط روانشناسی رفتاری توصیف می شد ، عبارتند بودند از :

شرطی سازی کلاسیک ،

شرطی سازی عامل و

یادگیری مشاهده ای.

اصطلاحات روانشناختی(1)...